قصر است ، و ثانياً در تمام احاديث صلاة مسافر در وسايل مشتمل بر 29 باب و حاصل جمع تعداد احاديث ذكر شده در آن‌ها ( 229 ) حديث است ، « 1 » در هيچ كدام از آن‌ها قيد خوف ذكر نشده و در همه‌ى آن‌ها موضوع حكم قصر سفر بدون قيد خوف است « 2 » در صورتى كه مورد ابتلاء مردم از زمان نزول آيه كه زمان خوف از كفار بود ، پس از تسلّط مسلمين در زمان رسول‌اللَّه تا زمان ما هيچ‌گاه خوف كفار در مسافرت‌هاى معمولى مسلمين مطرح نبود ، و همه‌ى اين‌احكام قصر را در محيطهاى اسلامى كه خوف از كفار مطرح نبود به مردم القاء شده است ، و در مورد بعضى از آن‌ها خصوصياتى دارد مانند قصر در رفتن حجاج از مكه به عرفات . و قصر در مكه و مدينه كه هميشه تحت سيطره‌ى اسلام است ، اصلًا خوف از كفار در مورد آن‌ها معنى ندارد .

--> ( 1 ) - / اولًا : در وسائل الشيعة تعداد احاديث ابواب صلاة مسافر ( 247 ) حديث است . ثانياً : اگر درباره‌ى حكمى فقهى ، هزار روايت داشته باشيم كه راوى اول از معصوم عليه السلام ، يك نفر باشد ، مجموع آن‌ها يك روايت محسوب مىشود . ثالثاً : از 247 روايت مذكور ، حدوداً 16 روايت ، قصر عددى نماز در سفر را مطرح كرده و 14 روايت ، نيز بر قصر نمازهاى 4 ركعتى به دو ركعت دلالت دارد كه در اين ميان هفت روايت ، داراى سندهاى مقطوعه و مضمره هستند و يا اين‌كه اصلًا سند ندارند . و 7 روايت هم با سند متصل به معصوم منسوبند كه در روايت از آن داراى رجال تضعيف شده هستند ! مىماند 5 روايت با سند متصل منسوب به معصوم عليه السلام كه مهالف دو نصّ قرآنى است و فتواى مشهور از آن اتخاذ شده ، حال آن‌كه تقريباً در 217 روايت ، قصر به طور مطلق ذكر گرديده است كه در اين‌جا هم با انجام وظيفه‌ى شرعىِ « وجوبِ عرضه‌ى احاديث به كتاب اللَّه » ، قضيه حل است ، زيرا نصّ دو آيه‌ى خوف ، چنان قصرى را به انحصار قصر كِيفى در حال خوف ، حمل مىكند . و حتى با عدم رجوع به قرآن نيز تعارض روايات ابواب صلاة المسافر ، موجب تساقط آن‌هاست ( 2 ) - / ولى در بعضى روايات - مانند صحيحه‌ى فضلاى سه گانه ، قيد مشقت ذكر شده ورواياتى هم كه در آن‌ها خوف قيد نشده ، بايد نصّ دو آيه‌ى خوف تقييد گردند و بسى شگفت‌انگيز است كه در فقه سنّتى ، نصّ و يا ظاهر آياتِ عام و يا مطلق را با روايت تخصيص و تقييد مىكنند ؛ ولى از عكس آن اجتناب مىورزند ! !